ประโยคที่คนพูดกันบ่อยที่สุดเวลาเลื่อนอะไรออกไปคือ "รอให้พร้อมก่อน" แต่ความพร้อมไม่ใช่สิ่งที่มาก่อนการเริ่ม มันเป็นผลที่เกิดหลังจากเริ่มไปแล้วต่างหาก
โตมาจึงรู้ว่า หลายคนรอจนพร้อม แต่ความพร้อมไม่เคยมาเอง ถ้ารอจนพร้อม จะไม่ได้เริ่มสักที ทำวันนี้ ทำเดี๋ยวนี้ แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ เพราะก้าวแรกที่ไม่สมบูรณ์ ดีกว่าก้าวที่ไม่เคยเริ่ม
เนื้อหาสำคัญ
โตมาจึงรู้ว่า หลายคนรอจนพร้อม แต่ความพร้อมไม่เคยมาเอง ถ้ารอจนพร้อม จะไม่ได้เริ่มสักที ทำวันนี้ ทำเดี๋ยวนี้ แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ เพราะก้าวแรกที่ไม่สมบูรณ์ ดีกว่าก้าวที่ไม่เคยเริ่ม
ทำไมสมองถึงหลอกให้เรารอ
สมองคนเราประเมิน "ความเจ็บปวดตอนนี้" หนักกว่า "ผลดีในอนาคต" เสมอ การเริ่มต้นสิ่งใหม่มีต้นทุนที่รู้สึกได้ทันที คือความไม่ถนัดและโอกาสทำพลาด ส่วนผลลัพธ์อยู่ไกลและไม่แน่นอน สมองจึงเลือกเลื่อนออกไปโดยอัตโนมัติ แล้วหาเหตุผลสวยๆ มาอธิบายทีหลังว่า "ยังไม่พร้อม"
อีกกลไกหนึ่งคือความสมบูรณ์แบบ หลายคนไม่ได้กลัวความล้มเหลว แต่กลัวการทำได้แค่ระดับธรรมดา การไม่เริ่มจึงปลอดภัยกว่า เพราะตราบใดที่ยังไม่ลอง เราก็ยังจินตนาการได้ว่าถ้าลองจริงคงทำได้ดี
ยังไม่มีความคิดเห็น มาเป็นคนแรกกันเลย